عزیزانی که به این نغمه های خاموش سر میزنید و با کامنتهای دوست داشتنی خودتون دلشادم میکنید .از همگی شما متشکرم  و باید بگم بخاطر داشتن دوستان خوبی مثل شما عزیزان خرسندم ...

میخواستم یک مطلبی را برای شما عزیزان مطرح کنم ...چون به نظرم مهم بود چون تاثیرش را در زندگی خودم حس کردم ...بعضی وقتها بعضی حرفها زندگی آدمها رو زیر و رو میکنه و آدم تازه میفهمه که تو جاده زندگی کجا قرار داره و چقدر از مسیر اصلی زندگی منحرف شده و به خاکی زده ...چند روز پش یک سمینار شرکت کردم...در این سمینار صحبتهای زیادی مطرح شد اما مهمترین نکته تغییر تفکر و راه زندگی من بود...خیلی چیزها برایم روشن شد و خیلی حرفها برایم معنا پیدا کرد ...فهمیدم که اگر مشکلاتم بزرگند بخاطر اینه که خودم را کوچک میپندارم ..و مسائل وقتی بزرگ به نظر میرسند که خودت را کوچک شمرده ای ...فهمیدم که زندگی فرصتی است برای اشتباه نمودن و به همین دلیل فرصتی است برای آموختن .فهمیدم که زندگی یعنی توانایی انتخاب و من هر لحظه باید بهترین ها را برگزینم .و فهمیدم که زندگی زیباست و من میتوانم آنرا زیباتر سازم .

کاشکی برای همه آدمها این  فرصتها ی آموختن فراهم بود تا همه به رازهای زیبای زندگی پی میبردند ...

مشکل بزرگ ما آدمها اینه که همیشه به غمها و مشکلات و فقر و نداری و بدبختیهامون فکر میکنیم و به همین خاطر همیشه نه تنها مشکلاتمون حل نمیشه هر روز بیشتر و بیشتر میشه ...بهترین مثال این ادعا وبلاگهای خودمونه که روزانه آپدیت میکنیم ...بیشترین چیزی که بهش میپردازیم غم و جدایی و فراق و بدبختی و غیره و و....است .البته خود من هم تا چند وقت پیش همین طرز تفکر را داشتم و خیلی اذیت میشدم چون شاد زیستن را فراموش کرده بودم ...یادم رفته بود که چه نعمتهایی را دارم ...یادم رفته بود که خدا بنده های شادش را بیشتر دوست داره ...یادم رفته بود که میشه شاد بود و در کنار شادی ثروتمند هم شد ...یادم رفته بود که عشق مصادف با غم نیست ...چیزی که خیلی از مردمی که احساس میکنن عاشقند باهاش درگیرند ...ما باید یاد بگیریم که این طرز زندگی ما را به هیچ جایگاه بلندی نمیرسونه ....یادم رفته بود که فقر مصادف شادی نیست ...چیزی که رسانه ها همیشه تو کله ما آدمه فرو میکنن ..و یادم رفته بود که میشه ثروتمند بود و شاد زندگی کرد ..بشرطی که یادمون نره که فقط باید تلاش کرد و فکر را به عمل تبدیل کرد ...

ما زنده از آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آسودگی ما عدم ماست

سالها پیش یک شاعری بنام حافظ این شعر را سرود تا چراغ راه من و تویی باشه که نمیدونیم توی این دنیا چه کاره ایم من این شعر را بزرگ با خط نستعلیق نوشتم و زدم تو ی اتاقم تا هر روز به اون نگاه کنم و الهام بگیرم تا هیچوقت با مشکلات از پا نیفتم :

چرخ برهم زنم ار غیر مرادم گردد

من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک

دوستان گلم همین الان اگه با بدترین مشکلات سر وکله میزنید و اعصابتون خیلی داغونه ...با خودتون زمزمه کنید :این نیز بگذرد ....و بعد میبینید که زندگی ادامه خواهد داشت .